Διάκριση εαυτού και άλλου
Self and other distinction
Νιώθεις κάτι από αυτό που περνάει ο άλλος, χωρίς να χάνεις ποιανού είναι. Η πλήρης ταύτιση μοιάζει με πιο δυνατή ενσυναίσθηση και είναι το σημείο όπου σταματάει να δουλεύει. Τότε βουλιάζετε και οι δύο, και δεν μένει κανείς όρθιος να βοηθήσει.
Πώς το αναγνωρίζεις
Το νιώθεις όταν, ενώ σου μιλάει, ξέρεις ακόμα ποιο κομμάτι από το βάρος είναι δικό του.
Η έρευνα πίσω από τον όρο
Ο όρος δεν είναι δική μας επινόηση. Προέρχεται από δημοσιευμένη έρευνα, και παρακάτω είναι τι βρήκε — σε δική μας σύνθεση από τη δημοσιευμένη περίληψη, όχι μετάφραση του πρωτότυπου.
Decety, J., & Jackson, P. L. (2004). The Functional Architecture of Human Empathy — doi:10.1177/1534582304267187
Τι βρήκε
- Η ενσυναίσθηση προϋποθέτει να βιώνεις κάτι από το συναίσθημα του άλλου χωρίς να χάνεις τη διάκριση του ποιανού είναι το συναίσθημα.
- Στηρίζεται σε κοινές νευρικές αναπαραστάσεις, αυτοεπίγνωση, νοητική ευελιξία και ρύθμιση του συναισθήματος, που λειτουργούν παράλληλα και κατανεμημένα.
- Η ανάλυση σε επιμέρους μηχανισμούς επιτρέπει συγκεκριμένες προβλέψεις για το πώς διαφορετικές διαταραχές πλήττουν διαφορετικά κομμάτια της ενσυναίσθησης.
Πώς το βρήκε
Θεωρητικό μοντέλο που συντίθεται από ευρήματα αναπτυξιακής και κοινωνικής ψυχολογίας, γνωστικής νευροεπιστήμης και κλινικής νευροψυχολογίας.
Τι σημαίνει για τη δεξιότητα «Ενσυναίσθηση»
Η διατήρηση της διάκρισης εαυτού–άλλου είναι συστατικό της ενσυναίσθησης, όχι έλλειψή της: το να ταυτιστείς πλήρως δεν βοηθά περισσότερο, βοηθά λιγότερο.
Εξασκείται σε
Ο όρος δεν μένει ορισμός. Εμφανίζεται μέσα σε αποστολές όπου το φαινόμενο συμβαίνει σε πραγματικό χρόνο και πρέπει να το αναγνωρίσεις καθώς σου συμβαίνει.
Τρίτη φορά το ίδιο τηλέφωνο
Πηγές
Κάθε ισχυρισμός σε αυτή τη σελίδα αντιστοιχεί σε δημοσιευμένη έρευνα. Οι παραπομπές οδηγούν στην πρωτότυπη πηγή.
- Decety, J., & Jackson, P. L. (2004). The Functional Architecture of Human Empathy — doi:10.1177/1534582304267187