Αλλοστατικό φορτίο
Allostatic load
Η φθορά που αφήνει πίσω της η ένταση όταν ανάβει κάθε μέρα και δεν κατεβαίνει ποτέ τελείως. Το βλέπεις σε μήνες, όχι σε μια κακή μέρα. Αν κρατάει καιρό και φαίνεται στον ύπνο σου, πες το σε κάποιον που ξέρει.
Πώς το αναγνωρίζεις
Το προσωρινό που είπες κάποτε κρατάει ήδη μήνες, και δεν θυμάσαι πότε ξεκίνησε.
Η έρευνα πίσω από τον όρο
Ο όρος δεν είναι δική μας επινόηση. Προέρχεται από δημοσιευμένη έρευνα, και παρακάτω είναι τι βρήκε — σε δική μας σύνθεση από τη δημοσιευμένη περίληψη, όχι μετάφραση του πρωτότυπου.
McEwen, B. S. (1998). Protective and Damaging Effects of Stress Mediators — doi:10.1056/NEJM199801153380307
Τι βρήκε
- Τα φυσιολογικά συστήματα που ενεργοποιεί το στρες μπορούν και να προστατεύσουν και να βλάψουν τον οργανισμό, το παράδοξο που είχε επισημάνει ήδη ο Selye.
- Εισάγεται η έννοια του «αλλοστατικού φορτίου»: το μακροπρόθεσμο κόστος της επανειλημμένης ενεργοποίησης της απόκρισης στο στρες.
- Η αλλοστάση είναι η επίτευξη σταθερότητας μέσα από την αλλαγή. Εξηγεί γιατί άνθρωποι με παρόμοιες εμπειρίες διαφέρουν στην ευαλωτότητά τους σε νοσήματα που σχετίζονται με το στρες.
Πώς το βρήκε
Ανασκόπηση της φυσιολογίας της απόκρισης στο στρες και των μακροχρόνιων επιδράσεών της, με διατύπωση του πλαισίου του αλλοστατικού φορτίου.
Τι σημαίνει για τη δεξιότητα «Διαχείριση άγχους»
Το στρες δεν είναι εχθρός καθαυτό: η ίδια απόκριση που σε κινητοποιεί σε μια πίεση σε φθείρει όταν δεν κλείνει ποτέ. Το ζητούμενο είναι η ανάκαμψη, όχι η αποφυγή.
Εξασκείται σε
Ο όρος δεν μένει ορισμός. Εμφανίζεται μέσα σε αποστολές όπου το φαινόμενο συμβαίνει σε πραγματικό χρόνο και πρέπει να το αναγνωρίσεις καθώς σου συμβαίνει.
Ο τέταρτος μήνας του προσωρινού
Πηγές
Κάθε ισχυρισμός σε αυτή τη σελίδα αντιστοιχεί σε δημοσιευμένη έρευνα. Οι παραπομπές οδηγούν στην πρωτότυπη πηγή.
- McEwen, B. S. (1998). Protective and Damaging Effects of Stress Mediators — doi:10.1056/NEJM199801153380307