Παρατηρησιακή μάθηση
Observational learning
Το να μαθαίνεις μια συμπεριφορά βλέποντας κάποιον άλλον να την κάνει, μέσα από προσοχή, συγκράτηση και αναπαραγωγή, και όχι επειδή στο είπαν. Υπό πίεση αναπαράγεις την εκδοχή που έχεις δει τις περισσότερες φορές, όχι αυτήν που καταλαβαίνεις καλύτερα.
Πώς το αναγνωρίζεις
Μετά την επόμενη τεταμένη συζήτηση, ρώτα ποιανού πρόταση βγήκε από το στόμα σου: συνήθως μπορείς να ονομάσεις τον άνθρωπο.
Η έρευνα πίσω από τον όρο
Ο όρος δεν είναι δική μας επινόηση. Προέρχεται από δημοσιευμένη έρευνα, και παρακάτω είναι τι βρήκε — σε δική μας σύνθεση από τη δημοσιευμένη περίληψη, όχι μετάφραση του πρωτότυπου.
Bandura, A. (1977). Social Learning Theory — πηγή
Τι βρήκε
- Η μάθηση δεν απαιτεί πάντα προσωπική δοκιμή και λάθος: η παρατήρηση ενός άλλου ανθρώπου που ενεργεί αρκεί για να αποκτηθεί μια νέα συμπεριφορά.
- Ανάμεσα στο ερέθισμα και την αντίδραση παρεμβάλλονται γνωστικές διεργασίες — προσοχή, συγκράτηση, αναπαραγωγή, κίνητρο — που καθορίζουν τι τελικά θα μαθευτεί.
- Οι άνθρωποι ρυθμίζουν οι ίδιοι τη συμπεριφορά τους θέτοντας εσωτερικά πρότυπα και αξιολογώντας τον εαυτό τους ως προς αυτά, όχι μόνο μέσω εξωτερικών αμοιβών.
Πώς το βρήκε
Θεωρητική σύνθεση σε μορφή βιβλίου: συγκεντρώνει τα πειραματικά ευρήματα της εποχής για τη μάθηση μέσω προτύπων και τα ενοποιεί σε ένα μοντέλο όπου η γνωστική επεξεργασία μεσολαβεί ανάμεσα στο περιβάλλον και τη συμπεριφορά.
Τι σημαίνει για τη δεξιότητα «Επικοινωνία»
Το ύφος επικοινωνίας μαθαίνεται κατά κύριο λόγο με παρατήρηση· η μελέτη ανθρώπων που χειρίζονται καλά μια δύσκολη συζήτηση διδάσκει περισσότερα από την αφηρημένη οδηγία.
Πηγές
Κάθε ισχυρισμός σε αυτή τη σελίδα αντιστοιχεί σε δημοσιευμένη έρευνα. Οι παραπομπές οδηγούν στην πρωτότυπη πηγή.
- Bandura, A. (1977). Social Learning Theory — Η πηγή στο search.worldcat.org